پرتره های قربانیان اسیدپاشی اولین نمایشگاه انفرادی من است. زمان طولانی ای است 22 سال، اما چه زود گذشت از شروع عکاسی من. 22 سال است که دوربین عکاسی همراه من است و من با او و پس از این زمانی که زود هم دیر شده است، اولین نمایشگاه انفرادی را برپا کردم. نمایشگاهی از رنج انسان ها. رنجی که همواره در وجود این عکس ها آشکار است و نهان. رنجی که همه ما می کشیم. چه آن ها که سوخته اند، چه من که آن ها را در کادر دوربینم جا داده ام و چه شما که آن ها را در قاب عکسی بر دیوار می بینید

Please write your comments