به یاد مجتبای عزیز - 8 سال پیش 24 زانویه
در عکس بالا عکاسان مطبوعاتی منتظر ورود خاتمی به عسلویه هستند. 24 زانویه 2002
از راست به چپ
حسین حاتمی - زنده یاد مجتبی تکین - رضا حافظ القران و محمد جعفری
منتخب عکس های خبرگزاری ها در سال 2009 و دهه قبل
منتخب عکس های خبرگزاری فرانسه در دهه قبل میلادی را اینجا ببینید. عکس های ایران ( 1 – 2 ) – عکس
های من (1 – 2 – 3 – 4 )
منتخب عکس های خبرگزاری فرانسه در سال 2009 را اینجا
ببینید. عکس های ایران : ( 1 – 2 – 3 – 4 – 5 )
تعدادی از عکس های منتخب آسوشیتدپرس در دهه قبل را در اینجا
ببینید.
منتخب عکس های رویترز در سال قبل را اینجا ببینید. عکس های
ایران: (1 – 2- 3 )
(منتخب عکس های رویترز در دهه قبل را اینجا ببینید. عکس های ایران: (1 - 2 - 3 - 4 - 5
عکس های منتخب خبرگزاری ها معمولا با انتخاب ادیتور و یا تیمی از ادیتورهای آن خبرگزاری انجام می شود و هیچ گاه بهترین انتخاب نیست و سلیقه های ادیتورها و خبرگزاری نیز موثر است.
بخش
بخش آخرین عکس های خبری من که در صفحه گالری وبسایتم دیده میشه رو به دلیل گرفتاری های مختلف مدتیه که به روز نکردم. عکس هایی رو هم که در طول انتخابات و چند روز پس از انتخابات (تا روزی که اجازه کار داشتیم) گرفتم رو در این گالری نذاشته بودم که امروز با تعدادی از این عکس ها به روز کردم. هر چند روز یک بار هم ادامه عکس های انتخابات و حواشی اون رو در این گالری نمایش میدم تا برسم به عکس های جدیدم.
طی روزهای آینده هم بخش عکس های منتشر شده من در رسانه های دنیا رو به روز می کنم و همین طور بخش "عکس های دوتایی" (توینز) رو با چند عکس جدید می بینید.
می تونم عکس بگیرم، بدون نامه
از دیروز صبح که رسیدم هنوز آب گرم ندارم. نتونستم دوش بگیرم. هنوز چمدونم رو کامل باز نکردم. اتاقم یه کمد لباس هم نداره تا لباس هامو راحت بریزم بیرون. امروز از صبح با آیپاد شافلم کلنجار رفتم. دیروز تو دوبی خریدم اما اینترنت فرودگاه خیلی کند بود و نتونستم برنامه آی تونز رو داونلود کنم توی کامپیوترم.اما با اینترنت حسابی این کشور اتمی اما فلک زده، سریع برنامه ردیف شد توی کامپیوترم . تجمع خبرنگارا با همراهی وزیر کشورشون جالب بود امروز. در محکومیت حمله انتحاری دیروز که توباشگاه خبرنگاران پیشاورسه نفر کشته شد، تحصن کردن و وزیرشون هم باهاشون شعار داد. یاد مملکت فلک زده اما اتم زده خودم افتادم که وزیرش روزنامه تعطیل می کنه به جای همراهی با روزنامه نگار.
امشب می خواستم ماکارونی درست کنم واسه شام اما یخ گوشت چرخ کرده حالا حالا ها باز نمی شد. از خیرش گذشتم و نیمرو به دادم رسید.
بلندگوی آی استیشنم رو هم که از دوبی خریم راه انداختم. جمع و جوره، با صدای خوب و سفری. خوراک آیپاد بازا هم هست. افتتاحش هم با آهنگ "ای مقام ...." نامجو بود، اون هم رندوم اومد و خوند. اما فقط یه آهنگ گوش کردم. رییس دفترمون تو اتاق بغلی خوابه. خواستم راحت بخوابه، اگر چه دیشب، نصفه شب اومد خونه و یه ساعت تموم تق و توق کرد و درا رو به هم کوبید که من بدخواب شدم. اما من میذارم راحت بخوابه.
خیالی نیست که آب گرم نیست و من هنوز دوش نگرفتم. عوضش دارم عکس می گیرم، یعنی می تونم عکس بگیرم، بدون نامه.
کامران جبرییلی – هشت سال پیش
کامران جبرییلی از عکاسان خوب و نیک روزگار است. او همیشه همان است که می بینید, فروتن است و با صداقت. مدت هاست که در ایران زندگی نمی کند و 15 سالی است که عکاس آسوشیتدپرس در دبی است و مسؤولیت عکس کشورهای حوزه خلیج فارس به عهده اوست.
پس از شروع جنگ در افغانستان در اکتبر 2001 شش روز را به همراه کامران در زاهدان بودیم و با هم از موضوعات مختلف در باره افغانی ها عکس گرفتیم. کامران هر روز به دنبال سوژه جدیدی از زندگی افغانی ها بود و همین موجب شد تا عکس های ماندگاری در آن شش روز بگیریم و مصاحبت با او برایم بسیار ارزنده و آموزنده بود. اما من روز 11 اکتبر -- تنها سه روز قبل از مراسم عروسی با فرزانه عزیزم -- به تهران برگشتم و کامران چند روز دیگر هم در زاهدان ماند.
عکس پایینی را یک عکاس بلوچ که با جعبه تاریک خود در کنار اداره بافیا (اداره امور مهاجرین) از افعانی ها عکس پرسنلی می گرفت از ما هم عکس گرفت و همان جا ظاهر کرد.
|
|
